زندگی ءَ مردم وڑ وڑیں عکساں گوں دُچار کپیت۔ انچیں کردار یا آدینک ھم بنت کہ انسان ءِ عقل ءُ ضمیراں چہ واب ءَ گُڑیننت ءُ آئی ءَ شَر ءُ گندک ءَ زانگ ءُ پجارگ ءِ احساس ءَ دینت۔ منی سرا بازیں واقعہ ھم کپتگ۔ ھمے واقعہ ءُ وئیلانی آسرا من ءَ بنی آدمی وتگڑ ءُ وت ھیالی ”اشرف المخلوقی‘‘ ءِ بٹاکانی احساس بوتگ۔ من بنی آدم زانتگ ءُ آئی ءِ خُدا ھم۔۔۔۔۔ من کہ بنی آدم زانتگ، پجا آؤرتگ، گُڑا بنی آدم ءَ من ءَ گنوک ءُ ناسرپد گُشتگ۔ انچیں وئیل ءُ واقعہ ھم بیتگ اَنت کہ من وتی سر ءِ مید ھم ژَپ اِتگ ءُ در کُتگ اَنت۔ چر ایشی ءَ چہ منی پیشانی ءَ سَر بُر ءِ مید کم عمری ءَ کم تَر اتگ اَنت ءُ نو من ءَ تُرس اِنت کہ سی سال ءِ عمر ءَ یکے من ءَ پیرُک مہ گُشیت۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔(کدی کدی بازار ءِ زھگ من ءَ ناکو گُشَنت ، نہ زاناں من ءَ چیا بد کئیت)
ھو عربانی مُلکاں ھم من بازیں کرد ءُ آدینکاں گوں دُچار کپتگ اَنت۔ ادا من انگریز ھم دیستگ ءُ عرب ھم۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ کافری ءُ مسلمانی ءِ سبق ھم در بُرتگ۔ پیغمبر ءِ نماسگانی تنگ نظری، منافقت ءُ وت گلائی ھم دیستگ اَنت۔ چوناھا عرب ھم چو بلوچ ءَ کس ءَ وتی مَٹ نہ کناں، پدا ایشیائی راجاں وا گَنتر ءُ من ءَ پاکستان ءِ ملایانی پاسپورٹ گون اِنت، ءُ پاکستانی اے مُلک ءَ گوں بدیں نگاھاں چارگ بنت۔ بلے انگریز چوش نیاں، تنگ نظری، تعصب ءُ کوتاہ عقلی آھانی گورا ھم نہ گوستگ۔۔۔ آ مردم چار اَنت۔ اے نہ چاراں آئی ءِ سیادی چہ کجام ملک ءَ اِنت۔۔۔۔
بلے عرباں بِل، منی سرھال پاکستان ءِ پولیس اِنت۔ ھو من بلوچ سلاہ بندیں گلانی لھتے لھتے بیانانی سرا ھم وتی سَر ءِ میداں گوجاں۔۔۔ چوشیں بیان وا باز کئیت۔ بلے درور لھتے چوش اَنت۔ بزاں ‘‘دوشیگیں شپ ءَ پلاں جاہ ءَ پلاں ایف۔ سی کیمپ ءِ سرا مئے سرمچاراں راکٹ اُرش کُتگ، ارش ءِ آسرا ھَشت کارِندہ بیران بوتگ ءُ شش ٹپی‘‘۔۔۔۔۔۔۔ چوشیں وھداں من گلے جاہ ءَ وتی سر ءِ میداں گوجاں ءُ ریچاں، گل پہ اے واستہ باں کہ فوجی کُشگ بوتگ اَنت۔ میداں پمیشا گوجاں ءُ ریچاں کہ شپ ءِ نیم ءَ ایف۔سی کیمپ ءِ تھا مُرتگیں کارندھانی کَچ ءِ زانگ مزنیں چالاکی ءُ شیواری ئے لوٹیت۔ چوشیں زانتکاری منی وڑیں مردمانی نصیب ءَ نہ بیت۔۔۔
مرچاں برے برے مردم گوں اَنچیں کِرداراں دُچار کَپیت، انچیں گپ گوشاں کپ اَنت کہ دلوں گُشیت، میداں ھوار ریشّاں ھم گوج ءُ ریچ۔ اے چوشکہ نیشنل پارٹی ءِ منافقت ءِ سیاست ءَ سک دیر اِنت۔ ایشانی چیر جنگی عملاں کئے سرپد نہ اِنت؟ بلے بی۔این۔پی (عوامی) انسانی سیاسی گلے نہ اِنت۔ ڈُنگانی گروپے۔دُز، غُنڈہ، قحبگ ءُ لِٹک درست ھمے گل ءِ تھا یک جاہ اَنت ءُ اے بزگیں راج ءِ ھونانی چُنسگ ءَ یک مُشت اَنت۔ اے گل ءِ عام ورکر ءَ بِگر تاں قحبگیں لیڈراں درا۔۔۔۔ ہر یکے چہ دومی ءَ بد تر ءُ سِلکار ءُ گوچل ءُ دروگ بند اَنت۔ اے گل ءِ تھا ”اسراراللہ زھری“ ءِ وڑیں قبائلی زمین دُز (لینڈ مافیا) بگر تاں محمد علی رند ءِ وڑیں بے تعلیم ءُ نہ شُشتگیں ڈُنگ ھوار اَنت۔ قحبگ ءُ گوچل ءُ دروگ بندیں ورکرانی دراجیں لَڑے۔۔ بلے بیا کہ اے گل ءِ بنجاھی باسک ”واجہ سعید فیض“ ءِ دوشیگیں منافقانہ تراناں من ءَ باز ابکہ ءُ پریشان کُتگ۔ واجہ گُشیت کہ ”بی۔این۔پی (عوامی) بلوچستان ءِ بزگیں مھلوک ءِ یکیں گل اِنت کہ ایشی ءِ دامن ءَ کرپشن ءِ ھچ وڑیں پولنگ نیست“ چوشیں ”منافقت“ ءَ سیاست ءِ کُجام نام ءَ دیے؟ دُنیا ءِ سیاسی منافقت ءِ ڈکشنریاں چوشیں لبز نیست کہ ما اِش چوشیں سیاست ءِ بزانت ءَ کارمرز اِش بہ کنیں۔ نو اے بزگیں راج ءِ ریپینگ ءَ بے غیرتی ءِ کجام حد پشت کپتگ؟، پدا ھما بلوچ کہ تاں انگت ایشانی رَندا تَچ اَنت ، ایشاں کُجام نام ءَ بِدئیں؟۔۔۔۔ اے کُجام بکواس اِنت ءُ کُجام گوچلی؟۔۔۔۔۔ انگت مردم گُشنت کہ ”مبارک قاضی“ چیا گنوک ءُ ریٹا اِنت؟۔ جُست اِش اِنت مبارک قاضی ءِ وڑیں فقیریں مردم اے منافقانی تھا چون زندگ اِنت؟
مرچاں برے برے مردم گوں اَنچیں کِرداراں دُچار کَپیت، انچیں گپ گوشاں کپ اَنت کہ دلوں گُشیت، میداں ھوار ریشّاں ھم گوج ءُ ریچ۔ اے چوشکہ نیشنل پارٹی ءِ منافقت ءِ سیاست ءَ سک دیر اِنت۔ ایشانی چیر جنگی عملاں کئے سرپد نہ اِنت؟ بلے بی۔این۔پی (عوامی) انسانی سیاسی گلے نہ اِنت۔ ڈُنگانی گروپے۔دُز، غُنڈہ، قحبگ ءُ لِٹک درست ھمے گل ءِ تھا یک جاہ اَنت ءُ اے بزگیں راج ءِ ھونانی چُنسگ ءَ یک مُشت اَنت۔ اے گل ءِ عام ورکر ءَ بِگر تاں قحبگیں لیڈراں درا۔۔۔۔ ہر یکے چہ دومی ءَ بد تر ءُ سِلکار ءُ گوچل ءُ دروگ بند اَنت۔ اے گل ءِ تھا ”اسراراللہ زھری“ ءِ وڑیں قبائلی زمین دُز (لینڈ مافیا) بگر تاں محمد علی رند ءِ وڑیں بے تعلیم ءُ نہ شُشتگیں ڈُنگ ھوار اَنت۔ قحبگ ءُ گوچل ءُ دروگ بندیں ورکرانی دراجیں لَڑے۔۔ بلے بیا کہ اے گل ءِ بنجاھی باسک ”واجہ سعید فیض“ ءِ دوشیگیں منافقانہ تراناں من ءَ باز ابکہ ءُ پریشان کُتگ۔ واجہ گُشیت کہ ”بی۔این۔پی (عوامی) بلوچستان ءِ بزگیں مھلوک ءِ یکیں گل اِنت کہ ایشی ءِ دامن ءَ کرپشن ءِ ھچ وڑیں پولنگ نیست“ چوشیں ”منافقت“ ءَ سیاست ءِ کُجام نام ءَ دیے؟ دُنیا ءِ سیاسی منافقت ءِ ڈکشنریاں چوشیں لبز نیست کہ ما اِش چوشیں سیاست ءِ بزانت ءَ کارمرز اِش بہ کنیں۔ نو اے بزگیں راج ءِ ریپینگ ءَ بے غیرتی ءِ کجام حد پشت کپتگ؟، پدا ھما بلوچ کہ تاں انگت ایشانی رَندا تَچ اَنت ، ایشاں کُجام نام ءَ بِدئیں؟۔۔۔۔ اے کُجام بکواس اِنت ءُ کُجام گوچلی؟۔۔۔۔۔ انگت مردم گُشنت کہ ”مبارک قاضی“ چیا گنوک ءُ ریٹا اِنت؟۔ جُست اِش اِنت مبارک قاضی ءِ وڑیں فقیریں مردم اے منافقانی تھا چون زندگ اِنت؟
بلے سرھال پاکستان ءِ پولیس اِنت۔ من گُشاں پاکستانی پولیس ءَ من انسانی پولیس نہ گُشاں۔ چیاکہ پاکستانی پولیس ءِ مثال چو ھڈّکھیگیں کُچک ءِ مثال اِنت۔ ہر جاہ وارے رسیت، دپ جَنت۔ چوناھا پاکستانی پولیس ءَ دو رندا کراچی ءَ من ءَ پُل اِتگ ءُ منی زَر بُرتگ اَنت۔ 28 اگست 2010 ءَ کراچی ءَ من چہ لیمارکیٹ ءَ درکپتاں ءُ دیم پہ گلستان جوھر ءَ رؤگ ءَ اِتاں، راہ ءِ نیم گورا من ءَ رینجر ءَ مان ترینت ءُ گُشتے ”سئے ھزار کلدار بِدیے“۔ من گُشت ”واجہ من وا گناھی نہ کُتگ،“ یک سیاہ ٹیلگ ءُ دیھ دروشمیں مردے ءَ درائینت ”دپ ءَ بند کن ، زیکیں روچ ءَ ادا سئے مردم کُشگ بوتگ۔ سئے ھزار بِدیے، اگاں ناں تو قاتل مَنگ بئے“۔۔۔ من گُشت ”واجہ قتل ءِ الزام چہ کُجا؟ من وا صوفی مکتبہ فکر ءِ منوکے آں۔ من وتی زندا ھم مورے نہ کُشتگ“۔ گُشتے ادا قانون مئے دست ءَ اِنت۔ تو کُشتگ یا نہ کُشتگ، بلے ما ترا ھما سھت ءَ ھم قاتل ثابت کُت کنیں۔ من سَک بے وس اِتاں۔ منی دل ءَ اَتک ”اے خدا ایشاں تباہ ءُ برباد کن‘‘۔۔۔ بلے خدایا ھچ نہ کُت ءُ منی ھپدہ صدیں کلداراں من ءَ چہ قاتلے ءَ بے گناہ ثابت کُت ءُ من شُتاں، سنگتانی گورا ، سیمی روچ ءَ واگشتاں ملک ءَ۔۔۔۔۔ بلے پاکستان ءِ پولیس بہ بیت یا کجام ادارہ،،، ایشانی قحبگی چہ کَس ءَ چیر نہ اِنت۔ من گُشاں پاکستانی ھما راج اِنت کہ ایشانی خدا ھم ھمیشانی وڑیں گوچلی۔۔۔۔۔۔۔
اول من ھمے سرپد بوتگاں کہ پاکستانی بس گوچل ءُ حرام زادگاں۔ بلے لھتے وھد ءَ رَند من ءَ ھمے گمان بوت کہ ھما غلامیں راج ءَ سیادی داروکیں مردم کہ پاکستان ءِ ادارھاں، (حاصکر پولیس ءَ) کار کنگ ءَ انت۔ ہرچیا ایشی ءِ نگن وارتگ۔ آ چو پاکستانیاں ھرام وار ءُ گوچل ءُ دروگ بند جوڑ بوتگ۔۔۔
راستی اِش اِنت کہ یک رندی ما کُلبر ءَ شکار ءَ شُتیں، دو پاکستانی پولیس ءِ کارنِدہ ھم مئے ھمراہ اِتنت۔ یکے ”جُمعی کوھاڈی“ ءُ دومی ”نعیم“۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ کُلبر ءَ لھتے مالدارانی گِس ھست اَنت۔ ما شکار وا نہ کُت، مئے مٹر ھم ھلاس بوتاں۔ گُڑا مالدارانی رَمَگ (پَس) ھمِدا گوزگ ءَ اِتاں۔ گُڑا جُمعی ءَ یک پسے گیپت کہ کُشانے، پَس وا من کُشگ ءَ نئیشت۔ گُڑا جُمعی ءَ چُست ءَ درائینت،
‘‘اے ذگریانی رَمَگ اِنت۔ مارا حاجی محمد خان ءَ گُشتگ کہ ذگریانی مال ءِ وَرَگ ھلار اِنت‘‘
گُڑا من ھمدا زانت کہ پاکستانیانی خُدا عجبیں خدائی، پدا ہرچی پاکستانی نوکری ءَ بہ کنت، آ ھمے خدا ءِ منوگِر بیت ءُ ایشانی خدا ءَ بزگر ءُ مظلوم ءِ مال ءِ وَرگ ھلار گُشتگ۔ انچو پاکستانی ءُ انچو ایشانی خدا۔۔۔۔۔۔۔
