”ھومر“ یونانی مستریں شاعر ءِ نام ءَ زانگ بیت۔ یونانی اساطیری لبزانک ءِ تھا ھومر ءِ دو سساساچ ”ایلیڈ“ ءُ ”اوڈیسی“ بے دروریں سسا ساچ منگ ءُ زانگ بنت۔ ھومر ءَ وتی سساساچانی تھا ھما کِسہ ءُ آیات کہ بیان کُتگ اَنت۔ آ انسانی عقل ءَ چہ باز دور اَنت۔ بلے یونان ءِ تاریخ ءُ راجی میراث زانگ بنت۔ گُشنت کہ ھومر ءَ یونانی اساطیر نوکیں رنگ ءُ دروشماں گوں رج اِتگ ءُ دیم ءَ آؤرتگ کہ ھومر ءِ ”ایپک“ ھما راج ءِ راجدپتر زانگ بیت ءُ آ راج اے کِسہ ءُ آیاتاں چو پاکیں بائیبل ءَ دوست دار اَنت۔
ھومر ءَ کوھنیں اساطیری کِسہ ءُ آیاتاں انچیں تخلیقی رنگ ءُ دروشمے بکشاتگ کہ اے درور کش ءُ گور ءِ دگہ زبان ءُ لبزانکانی تھا نہ رسیت۔ ھومر ءَ ”اچی لیس“ ءِ گھگیری، ”ھیلن“ ءِ شررنگی ءُ زیبائی، ”یولائی سیس“ تجربگ ءُ مارشت ءُ ”پینی لوپ“ ءِ وفاداری انچیں رنگاں گوں کماتگ ءُ دیم ءَ آؤرتگ اَنت کہ وانوک ءِ مارشتانی بھر جوڑ کُتگ اَنت۔ ھومر ءِ کماتگیں کردارانی مارشت، جزبگ ءُ کردانی پژگرد ءَ یک رنگئیں جھانے وانوک ءِ دیم ءَ کئیت۔
گُشنت کہ ھومر ءِ ”ایپک“ تاں کرناں ھما مھلوک ءِ دلاں نکش بیان ءُ مرچیگیں وھد ءَ زندگ اَنت۔ اے سساساچانی تھا بازیں بدلی ءُ سدلی آرگ بوتگ۔ ( باز ھمے گپ ءَ جنت کہ زانگ نہ بیت کہ اے سساساچ ھومر ءِ سساساچ اَنت یا ھما راج ءِ اجتماعی مارشتاں کہ چنگ ءُ یکجاہ کنگ بیتگ اَنت، باریں ھومر نامیں شاعرے ماں یونان ءَ بیتگ یا اے راجی کِسہ پہ زور ھومر ءِ نام ءَ کنگ بیتگ اَنت، انچو کہ بلوچی کوھنیں لبزانک ءِ بابت ءَ مردم ھمے گپ ءَ جن اَنت کہ باریں ھما کردار وت شاعر بوتگ اَنت یا اے سسا ساچ راج ءِ اجتمائی مارشتانی پرورد اَنت) اے ھم زانگ نہ بیت کہ ھومر ءِ سساساچانی چنکہ بھر پھریزگ بوتگ ءُ چنکہ وھد ءِ ھیروپانی میار بوتگ، بلے ھومر یونان ءِ مستریں راجی شاعر زانگ بیت۔
ھومر ءِ سساساچ ایلیڈ ءِ تھا ھما خدا ءُ دیوتاھانی بابت ءَ کہ تران بوتگ ۔ آ انسانی زانگ ءُ عقل ءَ چہ باز دیر اَنت۔ عجبیں عجبیں کردارانی درنگازی بیتگ۔ چی دروگ ءُ چی راست؟ بلے یونانی مھلوک ”ھومر“ ءَ پیغمبرے ءَ درجہ ءَ دینت۔ آئی ءِ سساساچ ”ایلیڈ“ ءُ ”اوڈیسی“ ءِ دروشم ءَ ھست اَنت، اے سساساچاں یونانی مھلوک چو پاکیں قُرآن ءُ بائیبل ءَ دوست دار اَنت۔ بلے یونانی وا یونانی اَنت ءُ ما بلوچ اِنت۔ مئے ادب ءِ تھا ھم بازیں ابدمانیں سساساچ ھست اَنت۔ کوھنیں کِسہ ءُ آیات شعر ءُ داستانانی دروشم ءَ ھست اَنت۔ بلے ما ناکہ ایشاں وتی راجدپتر سرپد بئیں ءُ ناکہ ایشاں چو قُرآن ءَ دوست داریں۔ اگاں ما بزانیں پہ بلوچ ءَ ”شئے شولان“ ءِ بستار ھمیش اِنت کہ پہ یونانیاں ”ھومر“ ءِ بستار اِنت۔ ما ھم زانت نہ کنیں کہ بلوچی اے شعر ”شئے شولان“ ءِ شعر اَنت یا دگہ شاعرانی۔۔۔۔۔۔۔ بلے سمبل ”شئے شولان اِنت۔۔۔۔۔۔
ھومر ءَ کوھنیں اساطیری کِسہ ءُ آیاتاں انچیں تخلیقی رنگ ءُ دروشمے بکشاتگ کہ اے درور کش ءُ گور ءِ دگہ زبان ءُ لبزانکانی تھا نہ رسیت۔ ھومر ءَ ”اچی لیس“ ءِ گھگیری، ”ھیلن“ ءِ شررنگی ءُ زیبائی، ”یولائی سیس“ تجربگ ءُ مارشت ءُ ”پینی لوپ“ ءِ وفاداری انچیں رنگاں گوں کماتگ ءُ دیم ءَ آؤرتگ اَنت کہ وانوک ءِ مارشتانی بھر جوڑ کُتگ اَنت۔ ھومر ءِ کماتگیں کردارانی مارشت، جزبگ ءُ کردانی پژگرد ءَ یک رنگئیں جھانے وانوک ءِ دیم ءَ کئیت۔
گُشنت کہ ھومر ءِ ”ایپک“ تاں کرناں ھما مھلوک ءِ دلاں نکش بیان ءُ مرچیگیں وھد ءَ زندگ اَنت۔ اے سساساچانی تھا بازیں بدلی ءُ سدلی آرگ بوتگ۔ ( باز ھمے گپ ءَ جنت کہ زانگ نہ بیت کہ اے سساساچ ھومر ءِ سساساچ اَنت یا ھما راج ءِ اجتماعی مارشتاں کہ چنگ ءُ یکجاہ کنگ بیتگ اَنت، باریں ھومر نامیں شاعرے ماں یونان ءَ بیتگ یا اے راجی کِسہ پہ زور ھومر ءِ نام ءَ کنگ بیتگ اَنت، انچو کہ بلوچی کوھنیں لبزانک ءِ بابت ءَ مردم ھمے گپ ءَ جن اَنت کہ باریں ھما کردار وت شاعر بوتگ اَنت یا اے سسا ساچ راج ءِ اجتمائی مارشتانی پرورد اَنت) اے ھم زانگ نہ بیت کہ ھومر ءِ سساساچانی چنکہ بھر پھریزگ بوتگ ءُ چنکہ وھد ءِ ھیروپانی میار بوتگ، بلے ھومر یونان ءِ مستریں راجی شاعر زانگ بیت۔
ھومر ءِ سساساچ ایلیڈ ءِ تھا ھما خدا ءُ دیوتاھانی بابت ءَ کہ تران بوتگ ۔ آ انسانی زانگ ءُ عقل ءَ چہ باز دیر اَنت۔ عجبیں عجبیں کردارانی درنگازی بیتگ۔ چی دروگ ءُ چی راست؟ بلے یونانی مھلوک ”ھومر“ ءَ پیغمبرے ءَ درجہ ءَ دینت۔ آئی ءِ سساساچ ”ایلیڈ“ ءُ ”اوڈیسی“ ءِ دروشم ءَ ھست اَنت، اے سساساچاں یونانی مھلوک چو پاکیں قُرآن ءُ بائیبل ءَ دوست دار اَنت۔ بلے یونانی وا یونانی اَنت ءُ ما بلوچ اِنت۔ مئے ادب ءِ تھا ھم بازیں ابدمانیں سساساچ ھست اَنت۔ کوھنیں کِسہ ءُ آیات شعر ءُ داستانانی دروشم ءَ ھست اَنت۔ بلے ما ناکہ ایشاں وتی راجدپتر سرپد بئیں ءُ ناکہ ایشاں چو قُرآن ءَ دوست داریں۔ اگاں ما بزانیں پہ بلوچ ءَ ”شئے شولان“ ءِ بستار ھمیش اِنت کہ پہ یونانیاں ”ھومر“ ءِ بستار اِنت۔ ما ھم زانت نہ کنیں کہ بلوچی اے شعر ”شئے شولان“ ءِ شعر اَنت یا دگہ شاعرانی۔۔۔۔۔۔۔ بلے سمبل ”شئے شولان اِنت۔۔۔۔۔۔
