انگریز ءَ اے ھند ءُ دمگانی دَرآیگ ءِ وھد ءَ ادا یک اَنچیں پندل ءُ مکرے ساز اِت کہ اے ھند ءُ دمگانی سرا تاں روچ ء مروچی پہ انگریزی نپانی برجاہ دارگ ءَ رام ءُ مُلایاں حاکمی کنگ ءَ اَنت۔ انگریز ءَ دیست کہ منی دیم ءَ مستریں دیمپان سوویت یونین اِنت۔ پمیشا سوویت یونین ءِ دیمگیری ءِ ھاترا انگریز ءَ اے ھلکاں دو قومی مذھبی لیکہے ردوم دات۔ دانکہ آ وتی حاکمی ءَ پہ مدامی برجاہ بِداریت۔ انگریز ءَ بھارت پروشت ءُ دو وتگڑیں استان ٹھینت ءُ ادا وتی دِلپسُند ءُ ایجنٹ حاکم کُت اَنت۔ بازیں راجانی کہ آھانی وتی تاریخی بِستارے اَت۔ ھرکسے وتی جُتائیں جغرافیائی حَد ءُ سیمسر اِتاں۔ انگریز ءَ پہ مکر ءُ ھُنر گوں لھتے زرخریدیں ایجنٹ ءُ سردارانی کُمک ءَ اے راجانی تاریخی حَد ءُ سیمسر پروشت اَنت ءُ وتی جوڑینتگیں ایجنٹ ءُ ملایاں بھر ءُ بانگ کُت اَنت۔ اگاں پہ راستی بچاریے ھِندو مُسلم دو قومی لیکہ ھم انگریز ءِ سازتگیں پندلے کہ آئی ءَ گوں وتی ایجنٹ ءُ ملایانی کمک ءَ اے ھنداں پہ بازیں راجانی تاریخی بستار ءِ ھتم کنگ ءُ غلام دارگ ءَ ساز اِتگ۔۔۔۔

ماں بر صغیر ءَ انگریزی قبضہ گیریت ءِ ھلاپ ءَ گیشتر جنگ بلوچ ءَ کُتگ اَت۔ شھید خان محراب خان بلوچ اے ھندانی اولی حاکم اَت کہ آئی ءَ انگریزی لشکر ءِ ھلاپ ءَ جنگ دات۔ پمیشا بلوچ ءِ وحدت ءِ ھتم کنگ ءُ نزور کنگ ءَ انگریز ءَ ادا گوں لھتے واجہ ءُ میرانی کمک ءَ یک اَنچیں توجیلے ساز اِت کہ  بلوچستان بھر ءُ بانگ کُت ءُ وتی جوڑ کُتگیں ایجنٹانی دست ءَ دات ۔ تانکہ بلوچ ءُ دومی راج وت ماں وت ءَ بہ پیڑ اَنت ءُ انگریز ءِ نپانی پھازوکیں میر ءُ ملایانی حاکمی پہ مدامی برجاہ بہ بیت۔

انگریز ءَ وتی زرخریدیں ایجنٹانی کار ءِ ارزان کنگ ءَ ادا یک اَنچیں مکر ءُ پندلے سازاِت کہ مردم ھیران ءُ ابکہ اِنت۔ یک نیمگے مذھب ءُ ملائیتے ردوم دات ، دانکہ آ پٹھان ءِ تب ءُ ھئیل ءِ مطابق ءَ آئی ءَ مذھب ءِ نام ءِ سرا کارمرز بہ کنت ءُ دومی نیمگ ءَ آئی ءَ اے ھلک ءُ دمگاں یک انچیں جغرافیائی پُرشت ءُ پروشی کُت کہ روچ ء مروچی ادیے ایر دست ءُ بزگیں راج ھمے مانگیش اِتگیں گپچل ءَ چہ نہ چُٹ اَنت۔۔ انگریز ءَ وتی نپ پھازوکیں ایجنٹ ءُ سردار ءُ ملایانی کمک ءَ پٹھان ءُ بلوچ ءِ تاریخی گیش اِتگیں حد ءُ سیمسر پروشت اَنت ءُ ادا نوکیں عیر فطری سیمسر ٹھینت کہ تاں روچ ء مروچی اے بزگیں راج ھمے جنجالانی آماچ اَنت ءُ انگریز ءِ مُلا ءُ ایجنٹ پہ آسانی وتی کار ءَ کنگ ءَ اَنت ءُ سوب مند اَنت۔ اگاں پہ راستی بچاریے چی مذھب ءُ چی اسلام ءُ انسانیت، اے دُرست انگریز ءِ ایجنٹ ءُ سوداگر اَنت کہ مذھب ءِ نام ءَ پٹھان ءَ کارمرز کنگ ءَ اَنت ءُ بلوچ ءِ غلام داشتگ۔۔

اے درگت ءَ انگریز ءَ بلوچ ءُ پٹھان ءِ تاریخی حد ءُ سیمسرانی نوکیں حدبندی اے رنگ ءَ کُت کہ بلوچ ءِ بازیں ھند ءُ دمگ پٹھان ءُ دگہ ھنداں ھوار کُت اَنت ءُ پٹھان ءِ ھم لھتے دمگ وتی نوک جوڑ کُتگیں ایجنٹانی مُلک پاکستان ءَ بخشات اَنت ءُ دومی نیمگ ءَ بلوچ ءِ سیمسر سئے بھر ءَ تقسیم کُت ءُ یک بھرے ایرانی سامراجی شاھاں بخشات ءُ دومی ونڈ اوغانستان ءَ دات ءُ سیمی بھر پاکستانی مُلایاں بخشات۔ دانکہ بلوچ ءِ تاریخی وحدت نزور بہ تَرایت ءُ آ پہ مدامی غلام ءُ بزگ بہ بیت۔۔۔۔۔

پدا انگریز ءَ وتی ایجنٹ ءُ ملایانی وسیلت ءَ وتی کار نہ داشت ءُ وتی پندل برجاہ داشت اَنت ءُ مذھبی جنگ ءُ بجنگانی آسرا ھما پناھگیریں پٹھان کہ چہ افغانستان ءَ تتکگ اِتنت۔ آ ماں بلوچستان ءَ نادینگ بیت اَنت۔ اے کارانی کنگ ءِ مستریں مول ءُ مراد یکے بلوچ ءِ اقلیت ءِ تھا آرگ ءُ دومی آیوکیں وھد ءِ ھاترا ادا فسادی یے ردوم دیگ اَت ۔ تانکہ اے راج وت ماں وت ءَ بہ پیڑ اَنت ءُ انگریز ءِ ایجنٹ ءُ مُلا پہ وژدلی ادا حاکمی بہ کن اَنت۔۔ نو ماں بلوچستان ءَ پٹھان آئی۔ایس۔آئی ءَ ھمینکہ والینتگ ءُ تمرد کُتگ اَنت کہ اے مرچی بلوچ ءِ لھتے تاریخی ھندانی دعوا ءَ کنگ اَنت۔

ادا دگہ گپے گیشینگ لوٹاں کہ اگاں تاریخی صورت ءَ بِچاریے  بلوچ قبضہ گیری نہ اِنت۔ بلوچ ءَ ناکہ دگرانی زمین ءِ سرا قبضہ کُتگ، ناکہ بلوچ ءَ دگرانی مال ءُ مڈیانی پلگ ءِ واھگ داشتگ۔ بلوچ ساپ دِل ءُ رواداریں راجے۔ آ سکیانی وھد ءَ دگرانی درد ءَ ماریت ءُ آھانی کمک ءَ کنت۔ بلوچ ءَ سکیانی وھد ءَ عرب ھم وتی زمین ءَ جاہ داتگ، گوادر پدریں مثالے ، پٹھان ھم۔۔ بلے پٹھان بہ بنت کہ خدا ءِ قوم عرب، اے سکیں ”نمک خرام” ءُ دُزیں قوماں۔ ایشاں ھچ دور ءَ بلوچ ءِ نیکی دیم ءَ نیاتکگ اَنت۔ بلوچ ءَ پہ مھمان داری ءُ میارجلی اے وتی سرزمین ءَ جاگہ داتگ اَنت ءُ پھریز اِتگ اَنت۔۔ بلے ایشاں ”نمک خرامی” کُتگ ءُ بلوچ ءِ زمین ءِ دعوا دار بیتگ اَنت۔

من ءَ سنگتے ءَ پہ دِلرنجی درشان کنان ءَ گُشت کہ پٹھاناں مہ گُش کہ پٹھان وت بیچارگ مظلوم اَنت۔۔ اے گپ راست اِنت کہ پٹھان مظلوماں بلے ما مظلوم نہ کُتگ اَنت کہ اچکزئی بولان ءُ شالکوٹ ءَ وتی مات ءِ جہاز سرپد بیت۔۔۔ پٹھان اگاں مظلوم کُتگ اَنت وتی کِرد ءُ آئی۔ایس۔ آئی ءَ ۔۔۔ بلے مرچی بلوچ ءِ سرزمین ءِ دعوا ءَ کناں۔۔۔۔

باز کس تہ انگت چہ ھمے سادگی ءَ در نئیت۔ آ گُشاں پٹھاناں مہ گُشئے کہ پٹھاناں ہر وھد ءَ سکیانی وھد ءَ بلوچ پناہ داتگ۔ بلے گپ اِش اِنت بلوچ غلامیں راجے۔ بلوچ دنیا ءِ ہر کُنڈاں شِنگ اِنت۔ ماں خلیجاں ھم بلوچ است اِنت۔۔ پدا اوغانستان ءِ بازیں علاقہ ھم است اَنت کہ آ بلوچ ءِ ھند ءُ دمگ بیتگ اَنت ءُ اے کوھنیں گپے نہ اِنت میر نصیر خان نوری ءِ وھد ءَ ھم اے ھند ءُ دمگ بلوچ ءِ ھند بیتگ اَنت ءُ اودا روچ ء مروچی بلوچ نِشتگ اَنت۔۔ بلوچ ءِ اینکہ علاقہ پٹھاناں گون اَنت ءُ انگت محرمیں بولان ءِ دعوا ءَ کناں۔۔۔ اگاں پٹھاناں ھزار بلوچ جاہ داتگ، ایشی ءِ مقصد اے نہ اِنت کہ نو ہرچی کن اَنت بہ کن اَنت۔۔ بلوچ ایوک ماں اوغانستان ءَ پناھگیر نہ اِنت، بلکیں دنیا ءِ ھر مُلکاں بلوچ است اِنت۔۔۔ بلے افغانستان بہ بیت یا عمان کہ اودا چِل درصد بلوچ آباد اِنت، یا خلیج ءِ دومی مُلک کہ اودا وت بلوچ ءِ مزنیں کِردے بیتگ۔ بلے بلوچ آ مُلکاں وتی میراث نہ گُشیت۔۔ بلکیں اے انسانی دود ءُ ھمدردی یے کہ مارا آھاں جاگہ داتگ یا آھانی وتی لاچاریاں کہ بلوچ ءَ کارمرز کناں۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ بلے پٹھان ھما نمک خرامیں قوم اِنت کہ پناھگیرانی بستار ءَ اَتکگ ءُ نو محرمیں بولان ءُ شالکوٹ ءِ دعوا ءَ کنگ اِنت۔۔ مرچی مئے غیرت ءَ دست جنگ اِنت۔۔ چیاکہ بولان پہ بلوچ ءَ محرم اِنت۔۔۔ بلے لھتے گُشنت بلوچ گُشنت کہ پٹھان ھرچی کنت ھِچ مہ گُشئے کہ مئے گوں پٹھاناں تاریخی سیادی ئے است ءُ آھاں ماں افغانستان ءَ مارا جاہ داتگ۔۔ پہ جاہ دیگ ءُ مئے پلہ مرزی ءَ یک گپے کنگ ءَ ما چوں وتی ماتیں بولان ءَ بہ بخشائیں؟۔۔۔

ناں واجہ اے مرچی بولان ءِ گپ ءَ جنگ اِنت ءُ باندا گوادر ءِ گپ ءَ ھم جنت۔ اے درگت ءَ مری کماشے ءَ باز وشیں گپے جَت۔۔۔۔۔۔۔

گُشے ”پٹھان ھما ”نمک خرامیں” قوم اِنت کہ آئی ءَ تو دیوانے ءَ نندگ ءَ جاہ بِدیے،، آ وت ءَ پراہ کنان کنت ءُ ترا بے سما کنت ءُ یک برے دستاں پراہ کنت، پدا پاداں دراج کنت، تو سہی نہ بئے، تئی درستیں جاہ ءَ دست گیپت”

مرچی بولان ءُ کوئٹہ ءِ مثال ھمیش اِنت۔۔ بلوچ وا سکیں سادگیں ءُ دِل سپائیں راجے۔۔ دنیگہ ھمے دِلسپائی ءَ در نئیت ءُ گُشیت کہ پٹھان بزگاں۔۔ اے بزگ نیاں۔۔ اے مرچی کہ کمے ایرموشاں امریکا ءِ تُرس ءَ کہ ایشاں دھشت گردی ءِ نام پر اِنت۔۔۔۔۔۔۔

                             پہ ھوشاماں ترھیت ، بشامیں زِرد ءِ غم جتیں  بولان

                             کپنت بیر ءُ سرپنت دُمبال ءُ سبزیت سُرمگیں  بولان

                             رگام اَحت ءُ شُت اَنت عھدی، نہ آحتاں نوبت ءُ  باری

                             بنی آدم گُشئے ،         زوراکیانی   بے وسیں بولان

                             سگار ءِ خون چکیں زِہ بیت کہ لال ءِ رَک، معنا یک

                            بہ بیت کاڑ ءِ کہ ڈیھ ءِ غم ، گُشاں ماں سرجمیں بولان