راستی چی ئے؟ اے دُنیا ءِ جوڑینتگیں رھبندانی تھا راستی چیا ھر عھد ءَ گُٹگیر اِنت؟ راستی ءِ آسر چیا موت جوڑ بیت؟ سقراط چیا زھر دیگ بوت؟ ٹراٹسکی چیا تیرانی آماچ بوت؟ لاسنتا ءِ کوش ءِ راستی چی اِنت؟ بلوچ کواس صبا دشتیاری چیا شھید کنگ بوت؟ اے انچیں جُست اَنت کہ بلوچانی تھا ھما لیڈری ءِ دعوا دار کہ پاکستانی پارلیمنٹ ءَ ھوار اَنت ءُ یا گوں قحبگاں ھوار نندگ لوٹ اَنت ، ایشانی دلبند ءَ چو کارچ ءَ مِک بنت او ایشاں ٹوھیننت کہ واجہ راستی چی اِنت؟ راستی ءِ درنگازگ ءَ انسان ءَ چنکہ سرد ءُ گرمانی تھا گوزگ لوٹیت۔ بلے آ کساں کہ راستی ءِ مارشت بیتگ، آھاں الم مارتگ کہ چی زند ءُ چی مَرگ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ پرآھاں مرگ ءُ زِند ھچ چوشیں بستارے نہ دارنت کہ مردم پہ ایشاں بہ زریت۔ اے سیتانی دُنیا ءَ کہ ادا کس وتی اصلی جامگاں نہ اِنت۔ لھتے بلوچ سیاست ءِ نام ءِ سرا، نیشنلزم ءِ نام ءِ پہ وتی ذاتی نپانی ھاترا پہ یک پارلیمنٹ ءِ کُرسی ءِ ھاترا راج ءَ بھا کنگ اِنت، غیرت ءَ بھا کنگ اِنت، مات ءَ بھا کنگ اِنت۔۔۔ دگہ لھتے بلوچی زبان ءُ لبزانک ءِ نام ءِ سرا وتی مال ءُ مڈیاں گیش کنگ اِنت۔ یک نیمگے مرچیگیں دوتل ءُ دوپوستیں دور ءَ بِچاریے کہ زندگی ءِ ھر تکاں لُٹ ءُ پُل جاری اِنت۔ کواس گواہ نہ کنت۔ ھر کس وتی علم ءُ زانت ءَ ذاتی نپ ءُ پائدگانی ھاترا کارمرز کنگ اِنت۔ پہ نام ھرکس کار کنت ۔ بلے پہ راستی بِچاریے دُراہ پوچ۔۔۔ کواسے ءِ دعوادار سک باز اَنت۔ بلے اے علم ءُ زانت ءِ کرن ءَ بلوچی ءِ وڑیں شاھگانیں زبانے ھم چہ بنکی رھبند ءَ زبھر اِنت۔۔۔ گیشتر کواس کہ بلوچ راجدوستی ءِ دعوا دار اَنت، آ بلوچی نبشتہ کنگ ھم نہ زاننت۔۔۔۔۔۔۔۔۔
پمیشا اے دوتل ءُ دوپوستی ءِ دُنیا ءَ، اے دودیمی وت گلائیں کواسی ءِ دعوادارانی جھان ءَ، صبا دشتیاری ءِ وڑیں کواسانی پیدا بیئگ پہ بزگیں راجاں پیغمبرے ءِ بستار ءَ دار اَنت۔ راجانی زند ءِ تھا صبا دشتیاری ءِ وڑیں کواس باز پیدا بنت کہ پَر آھاں اے زِند ھچ وڑیں بستارے نہ داریت۔ پَر آھاں زِند بس راستی ءِ نام اِنت۔ آ اے جھان ءَ وتی ذات ءَ گوں سیادی داروکیں ھر وڑیں چیزانی قُربانی دیگ ءَ تیار بنت۔ آ ھما کیفیت ءَ سر بنت کہ پر آھاں جھان ءِ قیمتی ایں شئے بس راستی اِنت۔ ادا چہ آ ھر وڑیں ذاتی نپانی قُربانی دیگ ءَ تیار بنت۔ دانکہ پَر آھاں سور ءُ سانگبندی ءُ ذاتی واھگ ھم ھچ وڑیں بِستاری نہ دارنت۔۔ اے مرحلہ ءَ دانکہ آھانی جِند ھم راستی ئے جوڑ بیت ءُ اے آدینک ءِ تھا ھرکس وتی جِند ءِ دروشم ءَ گِندیت۔۔۔۔پمیشا چوشیں ساپیں آدینک ءِ زِندگ بیئگ پہ زوراکیانی چاگرد ءَ مرگ ءِ برابر اِنت۔۔۔۔۔۔ آ گپ جنت یا پہ خاموشی نندیت۔ بلے زالم آدینک ءِ تھا وتی اصل دروشم ءَ گِندیت۔۔ پمیشا آ بس کُشگ لوٹیت۔ سقراط بہ بیت ، لاسنتا بہ بیت، ٹراٹسکی بہ بیت یا بلوچانی صبا دشتیاری ، کِسہ ھمیش اِنت کہ زوراک ھما آدینک ءِ تھا وتی اصل دروشم ءَ دیست نہ کنت۔۔۔ پمیشا آ بس کُشگ لوٹیت۔۔۔ بلے اے رد اِنت ، نہ زانتکار اِنت ۔ آ صبا ءَ جتا کنت۔ ٹراٹسکی ءَ جتا کنت ، لاسنتا یا سقراط ءَ کُشیت۔ بلے راستی ءَ کُشت نہ کنت۔۔۔ راستی ھر وھد ءَ زندگ اِنت ءُ مظلومیں راجانی رھشونی ءَ کنت۔ راستی گام جنان اِنت دیم پہ درپشوکیں بامے ءَ ۔۔۔ پمیشا صبا دشتیاری راستی اِنت۔ صبا ءِ پُرس ءِ سرا من ارس نگواراں۔ صبا ءِ پُرس ءِ سرا گریوگ راستی ءِ پُرس ءِ دارگ اِنت ۔۔۔ راستی کدی نہ مِریت ، من چون پُرس بِداراں۔۔ آ عھد ءِ یونان ءِ زوراکانی نام ءُ نشان گار اِنت بلے سقراط وا زندگ اِنت۔۔ گُڑا صبا چون مِریت سنگتاں۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
